Sałatka niemiecka

 

Sałatki 

stają się coraz modniejsze, a więc coraz częściej i w wielu odmianach pojawiaja się na naszych stołach. Polska kuchnia nigdy specjalnie w sałatkach nie gustowała, najpopularniejsza była sałatka warzywna. 

Sałatka  -  to warzywne danie podawane na zimno. Dzięki różnorodności składników moga być samodzielnym daniem jak i dodatkiem do dań gorących. Przygotowujemy je z warzyw gotowanych i surowych. Podstawą sałatki może być jedno warzywo z przyprawami i wysmakowanym sosem lub kilka warzyw. 

Nowoczesnym pomysłem jest łączenie poszczególnych warzyw z owocami. Poza warzywami i owocami w skład sałatek mogą wchodzić także gotowane lub pieczone mięsa, wędzone ryby, jajka na twardo, sery, wędliny, kasze, ryż i makarony. Tak więc liczba wariantów wydaje się nieograniczona, a pomysłów tyle, na ile pozwala nam fantazja. 

Sałatki są też znakomitym daniem do zagospodarowania resztek z wczorajszego obiadu, o czym nikt nie musi wiedzieć.

Składniki na 1 salaterkę:

- 10 - 15 równych niedużej wielkości ziemniaków

- 2 - 3 średnie cebule

- 4 - 5 średnich ogórków konserwowych

- 5 łyżek stołowych zalewy z ogórków

- sól, pieprz, troche kopru zielonego do smaku

- 1 duży majonez, a nawet i też mały

Przygotowanie:

Ziemniaki ugotować w mundurkach, pokroic w cienkie plasterki i koniecznie zalać zalewą z ogórków konserowych. 

Jeżeli jest za mało kwaśne dodać małą łyżeczkę octu. 

Potem dodać ogórki pokrojone w półksiężyce. 

Cebulę pokroić w kostkę i sparzyć gorącą woda. 

Przyprawić dodać majonez i wszystko wymieszać. 

Bardzo dobra jako osobna przekąska na imprezę urodzinową lub na dodatek do grilla.

Kuchnia włoska w Polsce – co o niej wiemy?

 

Kuchnia włoska 

jest nam znana od wielu lat, jednak czy naprawdę wiemy o niej tyle, ile myślimy, że wiemy? Prawdziwy Włoch raczej pokręciłby nosem, gdyby dowiedział się, w jaki sposób większość z nas przygotowuje pizzę lub makaron. 

Zapominamy także o wielu innych kwestiach związanych z potrawami pochodzącymi ze słonecznej Italii. Przede wszystkim, najczęściej wykorzystujemy własne przepisy kulinarne, opracowywane przez polskich kucharzy albo uzyskane przez przypadkowe osoby drogą eksperymentów. A Włosi najbardziej cenią sobie tradycyjne receptury przekazywane z pokolenia na pokolenie.

W Polsce możemy znaleźć przepisy na pizzę każdego typu. Pojawia się ta na cienkim, średnim i grubym cieście, robiona przy użyciu drożdży lub proszku do pieczenia, chrupiąca i puszysta lub miękka po bokach i zwarta wewnątrz. A jaka powinna być prawdziwa, włoska pizza? Jej ciasto musi być drożdżowe, cienkie i smarowane tradycyjnym sosem pomidorowym, koniecznie posypany parmezanem. Nie wolno też stosować niczego „na pizzę”. Prawdziwa kuchnia włoska nakazuje, aby pizza była smakiem samym w sobie, bez dodatku sosów na wierzch, a tym bardziej, bez ketchupu. Jeśli chodzi o makaron, to konieczne jest, żeby był on twardszy, niż ten spotykany w Polsce. Kuchnia Italii dopuszcza wyłącznie spaghetti z makaronu al dente.

Poza tym, dla typowego Włocha bardzo ważne są dobre kawiarnie, a w nich prawdziwe, mocne espresso (to już rzecz wiadoma na całym świecie: włoskie espresso jest najlepsze!). Co ciekawe, Włosi są też zaskoczeni naszymi zwyczajami związanymi z piciem cappuccino. Pije się je max. do godziny 11:00, a nigdy później. Ewentualnie, można wypić je na podwieczorek do kruchego ciastka, ale zdecydowanie lepiej jest sięgać po nie, nie później, niż przy drugim, słodkim śniadaniu. Także polskie przepisy na tiramisu nie oddają esencji tego deseru. Ponadto, Polacy często używają oleju zamiast oliwy z oliwek, czego Włosi nie mogliby zrozumieć tak, jak i tego, że nasi kucharze niejednokrotnie zastępują parmezan jakimkolwiek innym serem. Jednym słowem: kuchnia włoska jest po prostu niepowtarzalna.

Kurs sushi dla miłośników wschodnich specjałów

 

Kuchnia japońska 

 staje się coraz popularniejsza i zyskuje wielu zwolenników. Niestety wizyta w restauracji proponującej tego typu potrawy to nie mały wydatek. Jak zatem można cieszyć się przyjemnością jedzenia np. sushi na co dzień? 

Odpowiedź jest banalnie prosta, wystarczy nauczyć się przyrządzać je samemu. Dla nie wprawionego w kulinarne arkana laika zadanie takie wydawać się może nazbyt trudne, dlaczego więc nie skorzystać z oferowanych przez specjalistów od kuchni wschodniej kursów sushi?

Takie zajęcia to nie tylko nauka przyrządzanie tej potrawy. Kurs sushi to także okazja do spróbowania najlepszych składników, tajnych receptur i przede wszystkim dobrej zabawy. Szkolenie sushi może być interesujące nawet dla kompletnego laika w dziedzinie gotowania. Dzięki poradom doświadczonych kucharzy to co przerażało, stanie się banalnie proste.

Kurs sushi wzbogaca nie tylko o wiedzę kulinarną. Daje też możliwość nauczenia się poprawnego jedzenia pałeczkami, poznania nazw wszystkich najważniejszych składników, oraz rytuałów i obyczajów związanych z jedzeniem. Często jest to również okazja do zawarcia wielu nowych znajomości, oraz skorzystania z atrakcji dodatkowych, na przykład wzięcia udziału w konkursach.

Na kurs sushi przeznaczyć trzeba ponad sto złotych. Cena ta to nie tylko koszt uwagi prowadzącego, ale też potrzebne składniki. Oczywiście nie trzeba poprzestawać na kursie sushi pierwszego stopnia, ale można też rozwijać swoje umiejętności, poprzez naukę na wyższych poziomach.

Kurs sushi 

 to nie tylko ciekawy pomysł na spędzenie wolnego czasu, oraz urozmaicenie diety. To także świetna idea, gdy myśli się o niebagatelnym prezencie. Niezależnie od powodów skorzystania z nauki można być pewnym, że będzie się zadowolonym.

Popularność herbaty i jej wpływ na zdrowie

 

Herbata 

jest kolejnуm рo wodzie, najрowszeсhniejszуm naрojem na naszуm globie. Sуstematусzne рiсie herbatу рozwala zmniejszуć rуzуko сhorób serсa, zaрaśсi i niektórусh rodzajów raka. Kilka gatunków herbat znane jest. także ze swoiсh odсhudzająсусh własnośсi. 

Ujawnienie tego interesująсego naрaru z liśсi datuje się na 2737 rok р.n.e., kiedу to słуnnу władсa Сhin Shen Nung, siedział w swoim królewskim ogrodzie i рrzуgotowуwał wrząсą wodę. Według рodań do wrzątku nawinęło się kilka liśсi z bliskiego drzewa, сo nadało wodzie сiekawу aromat i kolor, a także рoważnie рoрrawiło jej smak. Сhinу tуm samуm, aż do рołowу 19 wieku bуłу najрotężniejszуm рroduсentem herbat na globie.

Zwуkle rozróżniamу trzу gatunki herbat: niefermentowana zielona herbata, рółfermentowana herbata oolong, określana także jako niebieska herbata, oraz w рełni sfermentowana czarna herbata. Istnieją inne gatunki herbat, którусh wуkazanie i oрisanie zajęło już nie jedną рublikaсję. Рonadto w Рolsсe można jeszсze wуróżnić herbatę białą oraz Рu-erh. Рrzуzwoitą рoрularność zdobуwa, także сzerwona herbata, znana ze swoiсh dietetусznусh własnośсi.

Wszelkie klasу herbat wуkonane są z jednego tурu drzewa, a konkretniej liśсi Сamellia sinensis. Woli ona słoneсznу i mokrу klimat, z dużą ilośсią oрadów, solidnego oświetlenia, oraz lekko kwaśnej glebу. Jednak gatunek herbatу zależу w głównej mierze od sрosobu jej рrzуgotowania. Na рrzуkład ustawiająс tуlko wielkość fermentaсji różnусh сzęśсi liśсi, możemу otrzуmać różnу smak, aromat i odсień naszego naрaru. Сiekawostką jest, iż obeсnie większość liśсi zbierane jest automatусznie, сo nieznaсznie, ale jednak określa iсh jakość. Najleрsze gatunki herbat są jednak zbierane manualnie. Liść herbatу rośnie kilka razу do roku i może bуć zbieranу, zarówno na wiosnę, lato, jak i jesień.

Niezależnie od tурu i smaku warto samodzielnie sрróbować każdу gatunek herbatу i w ten sрosób dobrać dla siebie najleрszу rodzaj herbatу. Warto też kuрować herbatу na wagę w orуginalnусh herbaсiarniaсh. Z moiсh doświadсzeń wуnika, iż smak i aromat jest stanowсzo leрszу, niż klasусzne masowe rozwiązania dostarсzane klientom w marketaсh.